Aleksandr Usik: "Bolalikdagi orzuim amalga oshdi - professional futbol klubida o'ynayapman"

"Emociyalarim shunchaki, dahshatli darajada. Maydonga chiqqanda bir juft bo'lamiz. Kimdir sherigimizni itarib yuborsa, unga: "Hoy, sen bu erda ehtiyotsizlik qilyapsan", - deyman. Hammasi ajoyib. Jamoadagilardan juda ham minnatdorman, ular meni ancha iliq kutib olishdi. Men juda yaxshi insonlar bilan do'stlashdim.

Kalitvinsev, Butkevichga kelishuv uchun kattakon rahmat aytmoqchiman. Boshida jamoa bilan munosabatim qanday kechadi degan savol bor edi. Ammo, hammasi zo'r. Yigitlarga katta rahmat. Juda emociyaga boy bo'ldi. Futbol bilan shunchaki shug'ullanib yurgan paytlarimda, professional futbol jamoasida to'p tepishni orzu qilardim.

SHunday bo'ldiki, men sportning ajoyib turi bo'lmish boksga kirib keldim. Hozir esa bolalikdagi 35 yillik orzuimga — professional futbol klubida to'p tepishga erishdim. "Polese" bu — kuch.

- Butsalaringiz o'lchami nechchi? Va bu o'lchamdagi butsalarni qaerdan topdingiz?

- Do'konda. Menda ikki juft bor. Bo'sh vaqtimda Bannikovda yigitlar bilan ozgina o'ynab turaman. Aytishganidek, faxriylar bilan, lekin juda ham kuchli ular. Bundan tashqari, do'kondan ham butsi sotib oldim, o'lchami 45,5, shekilli.

- Maydonga qachon tushishingizni bilarmidingiz?

- Menimcha, 20 daqiqaga yaqin o'ynadim. Kalitvinsev bilan gaplashganim yodimda edi. Men: "Yo'q, men nima bo'lishini ko'rishim kerak", — deb aytgandim. O'z sportimda ancha yaxshiroqman. Futbolni tushunaman, uni o'ynay olaman, ammo professionallar bilan maydonga tushish biroz boshqacha. Qaysi poziciyada o'ynay olishimni kuzatdim.

O'sha paytda deyarli tushunib etdim. Biroz tezlik etishmayapti. Jarima zarbasini tepishni o'yladim. Xudoga shukur, g'alaba qozondik.

- Sizni yana "Winter Cup" o'yinlarida ko'ramizmi?

- Xo'sh, eshiting, men hozir sizga jamoam sirlarini aytib beraman. Va keyin hammasi qo'ldan ketadi. Hammasi intrigaku.

- Keyingi jangingiz sanasi kabi...

- To'g'ri, - dedi Usik.