"Ҳумо" бош мураббийи Евгений Попихин: Ғалаба қозонишимиз шарт эди

"Энг аввало Самвел Мнацяннинг оиласига таъзиямни билдирмоқчиман (Мнацян куни кеча саратондан вафот этган россиялик хоккейчи - Olamsport.com). Мен у билан бирга ишлаганман. Ажойиб йигит, ажойиб хоккейчи эди. Сен улар билан бирга ишлагансан, улар эса бу дунённи тарк этишади. "Локомотив" жой олган самолёт портлаганда ҳам шундай бўлганди. Мен у ерда ишлаганман, ўша йигитларнинг беш нафари терма жамоада ўйнарди. Мана шундай ажойиб йигитларни йўқотганингда... Уларни жойи жаннатдан бўлсин. 

Ўйин ҳақида гапирадиган бўлсам, хоккейчиларимизга баракалла. Иккита мағлубиятдан сўнг бошқа чорамиз йўқ эди. Ўз уйимизда, айниқса шундай мухлисликдан сўнг. Ғалаба қозонишимиз шарт эди, йигитлар буни бажаришди. Бизда яна кўплаб вазиятлар бўлди, аммо рақиблар дарвозабони жуда яхши ҳаракат қилди. Кучли истак ва ўйин бўйича йигитларга гап йўқ. 

-"Ҳумо"да оригинал вазият юз берди. Икки ҳужумчи бўш дарвозага кетишаётганди. Здунов ўша ҳолатда ўзи гол киритиши мумкин эди, аммо Воронинга шайбани оширди. Нима учун?

-Айтишим мумкинки, йигитларда бир-бирига бўлган ҳурмат юқори. Жамоавий бирдамлик бор. Мана шундай ҳолатларнинг бўлиб туриши ёқимли. Бу жамоавий рух, уни янада кучайтиришимиз лозим.