UFC жангчиси АҚШ ва Эрон можароси вақтида ракеталар ҳужумини қандай бошдан кечирганини эслади

"Рождестводан кейин Абу-Дабига кетгандим. У ерда тахминан бир ой йиғин ўтказамиз, деб ўйлагандим. Кейин оилам мени кўргани келди, чунки анча вақтдан бери кўришмаган эдик. Қизлар таътилда эдилар ва машғулот йиғиним вақтида Абу-Дабига келишди. Бомбардимонлар бошланган куни эрталаб уларнинг учиб кетишга улгургани катта омад бўлди.

Қизиққанимдан авиачипталарни кўра бошладим ва айнан шу пайт энг ёмон сценарий амалга ошиши мумкинлигини англадим. Бу шанба куни эди. Эрта туриб оиламни аэропортга кузатдим ва яна ухлашга қайтдим. Соат тахминан 11:00 ёки туш пайтида уйғондим. Телефондан янгиликларни ўқиб, кейин уларни Фернан Лопесга кўрсатдим.

Аввалига бу ҳолатга ҳазил билан қарадим: “Биз катта йигитлармиз, урушмаймиз”. Кейин эса энг ёмон сценарий ҳақида ўйлай бошладик. Онлайн сервисларда авиачипталар нархларини текширдим. Вазият даҳшатли эди — ўша куни ҳам, кейинги куни ҳам Дубайдан бирорта бўш рейс топилмади. Уруш бошланганига уч соат бўлганди, аммо душанбагача ҳеч қандай парвоз қолмаган эди.

Биз турли одамларга қўнғироқ қилиб, вазиятни суриштира бошладик. Шу пайт балконда турганимизда портлаш овози эшитилди: “Бум!”. Ўйладимки, бу орқамизда содир бўлди. Худди тепамизда фейерверк портлагандек эди. Айниқса, биз Дубай марказидаги 53-қаватда турганимиз учун бу янада таъсирли туюлди.

Биз чиқиб кета олмасдик. Ҳа, ҳақиқатан ҳам қамалиб қолганимизни тушуниб етдик. Фақат бир ҳафтадан кейин Парижга учадиган рейс топишга муваффақ бўлдик", — деди Ган.